Jak nauczyć dziecko samodzielnej zabawy?

Na pewno marzysz o tym, aby Twoje dziecko w końcu zaczęło się samodzielnie bawić i aby nie biegło do Ciebie co 5 minut, wołając: “Mamo nudzi mi się”. Maszysz o tym, aby wypić do końca ciepłą kawę, nie słuchać marudzenia przez pół dnia i móc zająć się domem, mając obok siebie dzieci. To wszystko jest możliwe, wystarczy że podejdziesz do tego zadaniowo i będziesz się trzymała pewnego planu reagowania 🙂

Przede wszystkim nastaw się na to, że to Ty musisz nauczyć dziecko pewnych umiejętności, których potrzebuje, aby móc się samodzielnie bawić przez dłuższy czas. Dziecko nie rodzi się z umiejętnością organizacji czasu i nie ma wrodzonej cierpliwości 🙂 Nauczy się tego od Ciebie i innych bliskich osób. Dlatego wyposażenie dziecka w te umiejętności jest tak ważne.

Od małego, niezależnie od wieku, zostawiaj dziecko samo na chwilę, tak aby nauczyło się samodzielnej zabawy. Pozwalaj mu się bawić i nie reaguj ekspresowo na każdą jego prośbę. Rób to na spokojnie i bez nerwów. Kiedy zdarza sie, że dziecko Cię woła (mamo pić, mamo podaj, mamo chodź), to poczekaj chwilę, zanim pobiegniesz. Oceń spokojnie sytuację i jeśli widzisz, że dziecko nie potrzebuje Cię natychmiast (nie płacze, nie zrobiło sobie krzywdy, nie potrzebuje pomocy), to powiedz, że przyjdziesz do niego za 2 minuty. I odczekaj chwilę. Skończ robić, to co właśnie robiłaś i dopiero wtedy idź do dziecka. Postępuj w ten sposób konsekwentnie w ciągu dnia. Nie martw się, że dziecko skrzywdzisz brakiem zainteresowania z Twojej strony. Przeciwnie, wyrządzisz mu wielką przysługę, ucząc cierpliwości i umiejętności czekania 🙂 To ważne umiejętności, które przydadzą mu się w przedszkolu, szkole oraz dorosłym życiu!

Kiedy dziecko się nudzi i domaga się Twojej uwagi, a Ty akurat jesteś zajęta, to też spokojnie powiedz, że przyjdziesz za 10 minut (na przykład). Starszemu dziecku powiedz, żeby wymyśliło sobie ciekawą zabawę, a młodszemu zaproponuj nową zabawkę i znów zostaw je na chwilę. I nie przejmuj się na początku, jeśli dziecko marudzi i dalej Cię woła. Nie denerwuj się, nie krzycz na dziecko, nie upominaj go, nie przypominaj (miałeś się pobawić sam, nie przeszkadzaj mi, dlaczego nie potrafisz się samodzielnie bawić). Bądź spoojna i opanowana i pamiętaj, że to proces nauki, który wymaga czasu i praktyki. Wystarczy, że co jakiś czas spokojnie powiesz do dziecka (przyjdę do Ciebie kochanie, jak skończę prasować). Jeśli dziecko jest nauczone, że reagujesz na jego potrzeby natychmiast, to potrzebuje trochę czasu, aby nauczyło się nowych sposobów reagowania. Daj mu na to czas! I pamiętaj, aby przyjść do dziecka dokładnie wtedy, kiedy obiecałaś. To ważne, aby dziecko miało pewnosć, że czekanie się opłaci 🙂 i że zawsze dotrzymujesz słowa. Będzie się bawiło samodzielnie 2 godziny, jesli zyska pewnosć, że później pobawi się z Tobą.

Pamiętaj również, żeby tak postępoważ nie tylko wtedy, kiedy masz do wykonania pewne obowiązki, ale również wtedy, kiedy chcesz odpocząć, napić się herbaty albo przeczytać kawałek książki. Dziecko zawsze uszanuje Twój czas i Twoje potrzeby, jeśli je tego nauczysz i pokażesz mu to swoim zachowaniem!

Aby być spokojniejsza i bardziej cierpliwa, podejdź do tego zadaniowo i trzymaj się konkretnego planu działania:

– zostaw dziecko samo w bezpiecznej przestrzeni, a sama zajmij się konkretną czynnością
– pozwól dziecku poczekać chwilę, zanim do niego podejdziesz
– nie tłumacz zbyt wiele, powiedz tylko, kiedy przyjdziesz
– nie oceniaj dziecka, nie krzycz, nie denerwuj się!
– powiedz dokładnie, kiedy przyjdziesz (za 3 minuty; kiedy skończę kroić marchewkę; jak skończę pić kawę)
– pomóż dziecku uwierzyć, że potrafi być samodzielne (zaproponuj, żeby samo nalało sobie wody, niech wymyśli nową zabawę)
– pochwal, że się tak świetnie bawiło samo
– przyjdź do dziecka dokładnie po czasie, który wyznaczyłaś
– daj Wam czas na naukę i nie oczekuj zbyt szybkich rezultatów
– wyluzuj się i ciesz tym, że już wkrótce zyskasz więcej czasu
– bądź systematyczna i konsekwentna, ale nie sztywna (jesli widzisz, że dziecko naprawdę Cię potrzebuje, to zostaw to, co robisz i idź do dziecka)
– dostosuj czas samodzielnej zabawy do wieku dziecka (małe dziecko wytrzyma 10-20 minut, starsze może się bawić samodzielnie nawet kilka godzin)
 – pozwól się czasem dziecku ponudzić. Nie reaguj zbyt często, kiedy mówi :”nudzi mi się”. Nie musisz mu wymyślać ciągle nowych zabaw. Niech samo sobie zorganizuje swój czas. Nuda prowadzi dziecko w kierunku kreatywności i pomaga mu samodzielnie poszukać atrakcyjnych zabaw!

 

Gwarantuję Ci, że dzięki takiej konsekwencji, Twoje dziecko zdobędzie umiejętność samodzielnej zabawy bardzo szybko! 

Przeczytaj również o tm, jak zorganizować dzieciom czas podczas wakacji i ściągnij darmowy wakacyjny harmonogram do druku.

Dodaj komentarz